หน้าแรก > อัลบั้มภาพกิจกรรม > ซีเซียม-137 อันตรายอย่างไร เช็คอาการและวิธีรักษาเมื่อโดนสารกัมมันตรังสี ( ประกาศเมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2566 )
ซีเซียม-137 อันตรายอย่างไร เช็คอาการและวิธีรักษาเมื่อโดนสารกัมมันตรังสี
ซีเซียม-137 เข้าสู่สิ่งแวดล้อมได้อย่างไร
ต้นกำเนิดใหญ่ที่สุดมาจากฝุ่นกัมมันตรังสี เช่น จากการทดลองอาวุธนิวเคลียร์ การระเบิดของโรงไฟฟ้า ส่วนซีเซียม-137 ที่ถูกนำมาใช้ในโรงพยาบาลหรือห้องวิจัยมักไม่ได้รั่วไหลเข้าสู่สิ่งแวดล้อม แต่อาจรั่วไหลได้หากอุปกรณ์ที่มีซีเซียม-137 เป็นส่วนประกอบสูญหายหรือถูกขโมยออกไปและถูกขายต่อเป็นเศษโลหะ ทำให้สารถูกหลอมละลายและปนเปื้อนต่อสิ่งแวดล้อม
ซีเซียม-137 อันตรายกับร่างกายอย่างไร
หากซีเซียม-137 รั่วขึ้นมาจะกระจายอยู่ทั้งในดิน น้ำ และเข้าสู่ห่วงโซ่อาหาร ดังนั้น อาหารในกลุ่มผัก ผลไม้ นม อาหารทะเล และอาหารที่แปรรูปจากวัตถุดิบทางการเกษตร ย่อมมีโอกาสปนเปื้อนซีเซียม-137 ได้มากกว่าอาหารประเภทอื่น ถ้าคนรับประทานเข้าไปจะกระจายไปทั่วร่างกาย แม้บางส่วนจะถูกขับออกทางเหงื่อและปัสสาวะได้ แต่ยังมีบางส่วนตกค้างและสะสมในกล้ามเนื้อ ตับ ไขกระดูก
กรณีได้รับในปริมาณมากหรือเป็นเวลานาน เช่น เป็นคนที่อยู่ในบริเวณที่มีสารเปรอะเปื้อนหรือประสบอุบัติเหตุทางนิวเคลียร์ จะทำให้เกิดความผิดปกติในระดับโครโมโซมหรือพันธุกรรม และนำไปสู่การเกิดโรคมะเร็ง
ในกรณีที่เผลอไปหยิบจับต้นกำเนิดซีเซียม-137 โดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เช่น กลุ่มคนรับซื้อ-ขายของเก่า รับซื้อเศษเหล็ก เก็บขยะขาย อาจทำให้เนื้อเยื่อที่สัมผัสเปื่อยเน่า ผิวหนังไหม้หรือถึงขั้นสูญเสียอวัยวะบริเวณนั้นไป ผมร่วง ภูมิต้านทานลดลง เพราะรังสีไปทำลายตัวแอนติบอดีในร่างกาย
อย่างไรก็ตาม ผลกระทบที่ได้รับจะมาก-น้อยแค่ไหนนั้นยังขึ้นอยู่กับความแรงของต้นกำเนิด ปริมาณรังสี ระยะเวลาที่ร่างกายได้รับรังสี รวมทั้งเครื่องกําบังที่วางกั้นระหว่างคนกับแหล่งกําเนิดรังสีด้วย
อาการแบบไหนแสดงว่าสารกัมมันตรังสีเข้าสู่ร่างกาย
เมื่อได้รับสารกัมมันตรังสีในปริมาณมาก มักมีอาการคลื่นไส้ อาเจียน เบื่ออาหาร ปวดท้อง ท้องเสีย อ่อนเพลีย มีไข้ ผิวหนังที่ถูกรังสีอาจแดง อักเสบ ไหม้ หลุดลอก ผมหรือขนหลุดร่วง
นอกจากนี้ยังอาจส่งผลต่อระบบเลือด เม็ดเลือดขาวถูกทำลาย เม็ดเลือดแดงและเกล็ดเลือดลดระดับต่ำลงเรื่อย ๆ กดไขกระดูก ระบบประสาท ชักเกร็ง และเสียชีวิตได้
ทำอย่างไรเมื่อได้รับซีเซียม-137 เข้าสู่ร่างกาย
หากเผลอสัมผัสซีเซียม-137 ให้ปฏิบัติตัวดังนี้ ล้างตาด้วยน้ำสะอาด โดยให้น้ำไหลผ่านจากหัวตาไปทางหางตา ล้างมือ อาบน้ำ สระผม และเปลี่ยนเสื้อผ้าทันทีถ้าสามารถทำได้ เก็บเสื้อผ้าใส่ถุงปิดปากให้สนิทเพื่อตรวจสอบว่ามีการปนเปื้อนสารกัมมันตรังสีหรือไม่ หากมีอาการคลื่นไส้ อาเจียน ถ่ายเหลวมากเกินกว่า 2 ครั้ง มีไข้ หนาวสั่น ชักเกร็ง มีเลือดออกที่ใดที่หนึ่งภายใน 1 สัปดาห์ หลังโดนรังสี ให้รีบไปพบแพทย์ พร้อมทั้งแจ้งประวัติสัมผัสสารกัมมันตรังสีซีเซียม-137
วิธีรักษาเมื่อได้รับซีเซียม-137 เข้าสู่ร่างกาย
กรณีได้รับซีเซียม-137 เข้าสู่ร่างกาย แพทย์จะจ่ายยาชื่อ ปรัสเซียนบลู (Prussian Blue) เพื่อจะได้ไปทำปฏิกิริยาเคมีจับกับซีเซียม ทำให้ขับออกจากร่างกายได้เร็วขึ้น
อ้างอิงจาก : https://health.kapook.com/view266742.html


